12.7.10

Παζλ


Κομμάτι κομμάτι

τις χάνεις τις στιγμές

κομμάτι κομμάτι 

τις ψάχνεις.

Σαν ένα ατέλειωτο παζλ

που λίγα κομματάκια ταξίδεψαν 

ανέμελα στον άνεμο.

Και δεν τα έψαξες...

γιατί κοιτούσες πως να δέσεις 

τα ατάξιδα.

Μέχρι που ταίριαξαν όλα

κι έμεινες να κοιτάς τα κενά...

11 Λεξεις:

Ευρύνοος είπε...

Πάντα κάτι χάνουμε δηλαδή;

απογοητευτικό ε;

καλησπέρα και καλή εβδομάδα Τόνια :)

Tonia είπε...

Ευρύνοε,

κάτι χάνουμε, αλλά κι ένα μέρος το κερδίζουμε αφου το ταιριάξαμε, απλά δεν είναι ολοκληρωμένο!

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει κάτι απόλυτα ολοκληρωμένο;

αχτίδα είπε...

Λατρεύω τα παζλ, πεθαίνω να κξάθομαι ώρες και να τα λύνω, τα πιο δύσκολά.. λοιπόν έτσι και η ζωή κορίτσι μου ; ΟΥΔΈΝ ΆΛΥΤΟΝ!

marco είπε...

You win some, you lose some...

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ είπε...

Παζλ από κομμάτια που έχεις, πάζλ κι από κομμάτια που λείπουν...

karkinos7 είπε...

Σε αυτό το παζλ που όλο και κάτι θα λείπει και όλο κάποιο κενό θα υπάρχει,τουλάχοστον να μην το μεγαλώνουμε και να μη μας το μεγαλώνουν!
Την Καλησπέρα μου!
Φιλιά Σου Πολλά!!!!

kakia_p είπε...

Είναι ευτυχία να υπαρχουν κενα..

Τα πλήρη και ασφυκτικά ολοκληρωμένα τοπία στεναχωρούν, γιατί δεν αφήνουν χώρο για πειραματισμούς..

Ο χρόνος σε παλίρροια και σε άμπωτη...
μια να γεμιζει τα κενα... και αυτοστιγμής να τα δημιουργει..

Παιχνίδ παζλ..
που τόσο όμορφα το έστησες με λέξεις...

Τα φιλια μου....

Ανώνυμος είπε...

Και βρίσκεις τον εαυτό σου να σφηνώνει, άλλα, ξένα κομμάτια στα κενά. Και προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου, πως η εικόνα είναι ολόκληρη έτσι. Και μας το δείχνεις περήφανος που κατάφερες να δώσεις ένα τελικό σχήμα στη ζωή σου.

Αλλά δεν βλέπεις πως τα κομμάτια που σφήνωσες έχουν παραμορφωθεί για να χωρέσουν. Κι όταν το δεις πληγώνεις τα νύχια σου για να τα βγάλεις. Και τελικά σου μένει το κενό.

Και αγνοείς την υπέροχη εικόνα που έφτιαξες. Κι ας έχει μερικά κενά. Άλλωστε αυτή η ατέλεια είναι που κάνει την εικόνα ακόμα πιο γοητευτική...

ΥΓ. Πρόσεχε, μόνο, μην πέσεις στο κενό σου.

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

Είναι όμως αυτά τα κενά που πονάνε...

silena είπε...

κομμάτι κομμάτι
το παζλ δε θα αργήσει να φτιαχτεί
γιατί ο νους έχει μάτια που στα απύθμενα τα βάθη της ψυχής φτάνουν κάθε βραδιά
κι αυτά τα μάτια μπορούν ακόμα να γεμίσουν τα κενά
με όνειρα πολλά, καλό βράδυ, φεγγαρένιο

ΜΑΓΟΣ! είπε...

Ένα φεγγάρι λησμονιάς
Χαρούμενο αλήτης
Να διώχνει πάντα μακρια
Τα σύννεφα της λύπης…

Καλή εβδομάδα!